وقتى يك مسئله فطرى است ، هنگامى كه يك واقعيت آشكار است ، زمانى كه يك حقيقت روشن است ، در موقعى كه يك مسأله علمى يا دينى يا اجتماعى همراه با دليل و برهان و حكمت است ، نزاع و خصومت و مراء و جدال در برابر آن آيا جز بكارگيرى اخلاق ابليسى چيز ديگرى است ؟ ! آيا پيروى از خصلت و خوى شيطان ، برازندهء يك انسان متدين عاقل با انصاف است ؟ برخورد جامعهء زمان نوح با نوح ، جامعهء هود با هود ، جامعهء صالح با صالح ، جامعهء نمرودى با ابراهيم ، جامعهء فرعونى با موسى ، جامعهء فريسيان با عيسى و جامعهء مكه با نور الهى ، وجود مقدس خاتم انبيا محمد رسول اللّه صلى الله عليه و آله و برخورد سقيفه با اسداللّه ، عين اللّه ، يداللّه حضرت على بن ابىطالب عليه السلام و برخورد اهل شام و قاسطين و ناكثين و مارقين با آن حضرت ، جز پيمودن راه مراء و خصومت و نزاع و جدال چيز ديگرى بود ؟ مراء و جدالى كه كشورها را از هم پاشيد ، ملّت‌ها را به روز سياه نشاند ، اولياى الهى را به سخت‌ترين مصايب و شدايد دچار كرده و استعدادهاى الهى را در بسيارى از مردم از بين برد ! ! با حق جدال نكنيد ، از مراء بپرهيزيد ، نزاع در گفتار را كنار بگذاريد ، اهل خضوع و خشوع و تواضع باشيد ، سهل و آسان واقعيت‌ها را قبول كنيد . خود و ديگران را دچار باطل و هلاكت و فلاكت و سيه‌بختى و تيره روزى نكنيد ، راه حق را پيموده و اخلاق و كردار خود را هماهنگ با اخلاق و كردار انبيا قرار دهيد . دل را آلوده نكيند ، قلب را سياه ننماييد ، نفس را به خباثت نكشيد ، روح را نميرانيد ، بين خود و نور حق حجاب نشويد ، با خدا و انبيا و ائمه و صلحا و اهل نصيحت كه جز خير و مصلحت شما چيزى نمىخواهند در امر دين و دنيا لج‌بازى